Józef Szajna urodził się w 1922 roku w Rzeszowie. W czasie II wojny światowej uczestniczył w ruchu oporu, został aresztowany przez Gestapo i trafił do obozów koncentracyjnych - najpierw do Auschwitz, a później do Buchenwaldu. Pod koniec lat czterdziestych rozpoczął studia w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Dyplom z grafiki obronił w 1952, rok później ukończył scenografię.

Był jednym ze współzałożycieli Teatru Ludowego w Nowej Hucie, w którym w latach 1955 – 1966 pełnił funkcję dyrektora i kierownika artystycznego. Reżyserował także spektakle, do których sam projektował scenografię. W 1972 roku w Centrum Sztuki Studio w Warszawie własny teatr – galerię, który funkcjonował do 1981 roku.

W swojej twórczości plastycznej Szajna sięgał często do własnych przeżyć z okresu II wojny światowej. Wyraźne ślady traumatycznych doświadczeń z obozów koncentracyjnych dostrzec można nawet w najnowszych obrazach artysty.

Był przewodniczącym Stowarzyszenia Kultury Europejskiej i członkiem Międzynarodowej Rady Oświęcimskiej. Za swoją działalność artystyczną liczne nagrody i odznaczenia, m.in. Krzyż Komandorski z Gwiazdą, Wielki Krzyż Odrodzenia Polski.