Franciszek Starowieyski urodził się w roku 1930 w rodzinie szlacheckiej, pieczętującej się herbem Biberstein. Studia artystyczne ukończył na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie i w Warszawie.

Zajmował się malarstwem, plakatem, grafika użytkową, scenografią teatralną i telewizyjną, początkowo popularność przyniosła mu w latach 60. seria plakatów teatralnych i filmowych. Wielokrotnie był nagradzany za swoje prace zarówno w Polsce jak i na świecie, jego plakaty znane były miłośnikom sztuki w wielu krajach.

Przez szereg lat tworzył na przemian w pracowniach w Warszawie i w Paryżu. Zrealizował około 300 plakatów i uważany jest za jednego z najwybitniejszych przedstawicieli "polskiej szkoły plakatu". Jeg malarstwo cechuje fascynacja zmysłowym ciałem kobiecym o "rubensowskich" kształtach oraz refleksja nad przemijaniem i śmiercią.

"Odkąd pamiętam, zawsze moim językiem był rysunek. Najlepiej wyraża moje myśli." - mówił o sobie Starowieyski.

Od 1970 roku artysta antydatował swoje prace o 300 lat wstecz, opatrując swoje prace niemieckimi, stylizowanymi na XVII-wieczną kaligrafię komentarzami. Twierdził, że oddaje to jego stan ducha i umysłu.