Krzystof Skubiszewski urodził się 8 października 1926 w Poznaniu. Ministrem Spraw Zagranicznych był przez 4 lata - od 12 września 1989 roku do 25 października 1993 roku. Powołany został na stanowisko ministra spraw zagranicznych w gabinecie Tadeusza Mazowieckiego, stanowisko to utrzymał w kolejnych rządach - Jana Krzysztofa Bieleckiego, Jana Olszewskiego i Hanny Suchockiej.

Ukończył Wydział Prawno-Ekonomiczny Uniwersytetu Poznańskiego. Był specjalistą prawa międzynarodowego, autorem wielu publikacji w tej dziedzinie.

W 1973 roku został profesorem Instytutu Państwa i Prawa Polskiej Akademii Nauk. W okresie stanu wojennego był członkiem Rady Społecznej przy Prymasie Polski.

Wykładał we Francji, USA, Wielkiej Brytanii i Szwajcarii, jest autorem prac naukowych i opracowań. Współautor pierwszego polskiego podręcznika do prawa międzynarodowego.

Krzysztof Skubiszewski był autorem polityki na rzecz pojednania polsko-niemieckiego. Działalność Krzysztofa Skubiszewskiego na początku lat 90-tych XX wieku była też wstępem do polskiej obecności w NATO i Unii Europejskiej.

Po odejściu ze stanowiska szefa polskiej dyplomacji został przewodniczącym US-Iran Claims Tribunal oraz sędzią ad hoc Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w Hadze.

Krzysztof Skubiszewski był doktorem honoris causa kilku uniwersytetów, kawalerem najwyższych odznaczeń polskich i międzynarodowych, wśród nich Orderu Orła Białego i Krzyża Zasługi Republiki Federalnej Niemiec.